Roadtrip deel 1

Hallo thuisfront!

Zo! Eindelijk een verhaal in alle rust typen. Het vorige verhaal was iets was gehaast. Zou je niet zeggen he, gezien de lengte? ;)  Waar waren we gebleven? Ohja.. de camper ophalen! Donderdagochtend konden we de camper op komen halen. We pakte de bus en na een klein beetje zoeken hadden we de garage al snel gevonden.

Toen we de garage binnenliepen viel ons oog meteen op een superleuk campertje en ja hor.. dat was’um!! Helaas geen airco en geen koelkastje! Dat laatste is echt en beetje vervelend en hoe we daar overheen hebben gekeken snappen we nog steeds niet. Nog even een gedeelte pinnen (AUW!) en hinghinggg.. daar gingen we! De ruitenwissers floepten maar 1x aan en het links rijden ging gelijk super! YEAH!!! We reden nog even naar een shoppingmall voor de laatste boodschappen en daarna reden we richting The Pinnacles, een landschap vol limestone rotsen. Dit was supergaaf om te zien! Ook deden we kinderachtig met de meute mee. (Zie foto...)

We bleven overnachten in Cervantes! De eerste nacht in ons campertje. Nice.. dachten we! Totdat het naarmate het donkerder werd, steeds kouder werd! Truien aan, vest eroverheen, sokken aan, deken eroverheen. BRRRRR!!!!! De volgende dag vroegen we aan de eigenaar va de camping of dit de normale gang van zaken was.. ‘No mate, it was bloody cold!! Only 5 degrees! ‘   HOLY SHIT!!! Ondanks dat dit niet elke nacht zo zou zijn kochten we een lekkere warme trainingsbroek! Heeelijk!

Na deze koude nacht reden we al om 7:00 over The Indian Ocean Highway richting Geraldton. Daar hebben we 2 uur aan zee in het gras gelegen, hier en daar met een vleugje aboriginal. Heerlijk. Daarna zochten we naar een luchtbed voor Mike, want die had de eerste nacht amper geslapen door het ieniemienie matrasje in de camper. We vonden er 1 in een campingwinkel. Dani ligt dus nu op de 2 campingmatrasjes en Mike op het luchtbed. Alleen jammer dat dat ding piept en kraakt als een gek aangezien het plastic van het luchtbed schuurt op het hout van de camper.

2:17

Mike: “pieeeep, krrrrrrrrrkkkkk, rrrrrrrrrr, pffffieeeeeep, krrrrrkrrrrkkrrkrr

Dani: “Mike, lig eens stil”

Mike: ”Hm..!”

3:49

Mike: “KRRRRRRR” “OINKPIEEEEEP” “WHHIIHHHWWWKRRRRRRRR”

Dani: “MIIIHIIIIKE!! Durf stil te liggen!!”

Mike:  “Hmmzzwatissur? Zzzzzz”   “KRRRRRRR”

5:24

Mike: “KKRRRRRTTTTTTTTTSJJJ PFFFFTTTTTTTTTTTT KRRRAAAAAAAAAK RRRRRRRR”

Dani: “ …..zucht…..”

We reden door naar Northampton. Daar kwamen we aan bij een crappypeppy camping. De volgende was 22 km verderop.. wat we dan ook weer terug zouden rijden de volgende ochtend. 22 km? No worries, mate! Gas met die zooi! Wat is nou 22 km in Australie? En zo reden we nog even 22 km verder naarHorrocks, en daar bleek een megamooie camping!! ’s Avonds ging Dani ff biertjes halen in een winkel naast de camping.Op de koelkast hing een bordje; ‘Wij verkopen geen drank onder de 18. Als je nog geen 25 lijkt, vragen we je ID! Zie het als een compliment!’ Nee he.. dacht Dani.. daar gaan we..

‘Hi! Ik zie net dat bordje hangen, dus voordat ik al dat bier pak; willen jullie mijn ID zien want die heb ik niet bij me. Dan moet ik’m ff halen op de camping hiernaast’

Hij: ‘What’s your age?’ terwijl hij me strak aankeek.

Ik: ’26….’ Terwijl ik hem strak aankeek

Hij: ‘BULLSHIT!!!!!!’ en ik schrok van de kracht waarmee het zijn mond uitkwam.

Ik: ‘I thought so! I’ll come back!’

Hij: ‘Yeah right, hahaaa! You’re not coming back!!’

Ik: ‘See you in 5 minutes, asshole!!’

Helaas kon er geen opmerking meer vanaf bij deze “man” toen ik terug kwam met m’n ID. Daarna het strand op om daar 1 van de mooiste sterrenhemels ooit te zien! Bijna net zo mooi als toen we 3,5 jaar geleden in de Outback hadden gezien! Wauw!!

Na een koude nacht gingen we weer vroeg op pad richting Monkey Mia. Na 450 km gereden te hebben kwamen we er aan. Powered Sites waren allemaal volgeboekt voor de komende dagen. Gelukkig waren er nog wel een paar unpowered. s ’Middags snel naar het strand!! WAT een mega moois strand zeg! Om over de zee nog maar te zwijgen. Tijd om maar een keertje te koken. We kunnen helaas niet te vaak koken aangezien we geen koelkast hebben. (Goed bedacht, ofnie dan?) =P    Op het menu stonden: aardappeltjes, snijbonen en mini hamburgertjes. Thuis zouden we een diepe zucht slaken bij het zien van zo’n maal (Dani iig wel) maar hier is het een koningsmaal. (qua vitaminen dan) Omdat het hier al super vroeg donker is liggen we vaak vroeg (21:00!!!!) in bed! Heerlijk!! Merk je toch dat je moe ben van het vele rijden en alle nieuwe indrukken. Het mooie daarvan is dat we de volgende ochtend rond 7:30 weer wegrijden! Super!! Dat is echt HET leven!! =)

We keken nog even de zonsondergang, daarna nog een filmpje in de camper en gingen slapen.
De volgende ochtend vroeg uit de veren want het was zover: DOLFIJNEN!!! Om 7:30 worden die gevoerd aan het strand. Die ochtend liep het uit naar 8:15, maar daar kwamen ze hor! Superdik! Rond de 9 dolfijnen die gewoon langs onze enkeltjes zwommen. Er werd een verhaal verteld over de beesten en daarna mochten 3 dolfijnen gevoerd worden. Aangezien er zoveel mensen zijn en iedereen dit wil, waren we al achteraan gaan staan. ‘Laat maar, dat word’m toch niet’. Toen wees de gids opeens naar Mike!!! WOOOOOT!!?!! Ja hor, die lange mocht weer naar voren komen en een dolfijn voeren!!! Dani rende er nog achteraan, maja, voordat ze 372 chinezen opzij had geduwd was het moment alweer voorbij. Weg vis… en amper een foto. Gelukkig hadden we van tevoren 2  Nederlanders ontmoet van 62 en 66 die al met de vut waren en vanaf 1992 al buiten Europa reizen. Die hadden wel foto’s kunnen maken van een voerende Mike. Dus even gegevens uitgewisseld en wachten tot ze worden toe gemaild! We zijn dat stel nog dagelijks tegen gekomen! Superleuk! Dat halen ze ons weer in op de snelweg, dan staan we weer op dezelfde camping, dan komen we elkaar weer tegen als we naar een supermarkt lopen. =)

Dolfijnen kijken was dus de 100 km heen en 100 km terugrijden dubbel en dwars waard! We sprongen snel in de camper om 300 km af te leggen richting Carnavon. Daar hebben we heerlijk een dagje op de camping gestaan (we hadden bereik met de telefoon oleeej!! Deze werd dus ten top benut!) De volgende ochtend 7:30 weer verder richting Coral Bay. De plek waar vandaan je o.a Ningaloo Reef kan bezoeken. En DAT, dames en heren, moeten jullie echt even Googlen! <3  Een dorpje met 1 straat, 2 campings, een winkelcentrumpje en 120 inwoners. Toen we hier aankwamen wisten we meteen dat we hier de rest van ons leven wilden blijven. Ons verzoek werd echter afgekeurd door beide bazen dus bleef het bij 2 dagen. Dit water hier… is echt ZO meesterlijk!! We doken het strand op, de zee in en vielen meerdere malen in de herhaling.

De volgende dag was het tijd voor de duurste trip in heel Coral Bay. Met de gedachte ‘we zijn er nu toch’ boekten we de trip. Pinpasjes sloegen op hol, credit cards weigerde, maar die trip die moest en zou er komen. Jaja mensen, we zouden in het rif gaan zwemmen met Manta Rays van pak’m beet een metertje of 3 a 4. Bloed, zweet en tranen heeft het gekost, maar betaald hebben we!!  =D   We vertrokken in een busje met totaal 18 man, stapten de boot op en daar begon het avontuur.

Eerst snorkelen op een plek waar geen manta’s waren. Supermooie vissen en koraal. We snorkelde op 2 verschillende plekken. Daarna ging de kapitein opzoek naar een plek waar de Manta’s zaten. GEVONDEN! We wisten niet hoe snel we het water in moesten en zwommen naast en boven de manta. Op z’n dooie gemak zwom het beest met ons mee. Plotseling draaide hij, en kwam hij recht op Dani af! Hoewel Dani bijna in haar snorkel stikte van schrik, vond ze het supervet! Iedereen keerde weer om en zwom weer met de manta mee. Je mocht er wel naartoe duiken om zo dicht mogelijk bij hem te komen maar je mocht hem niet aanraken. Daar zou hij.. of zij van schrikken. Onder de manta zwommen ook vissen mee. Na op 3 verschillende plekken met mantra’s te hebben gezwommen klommen we op de boot en zagen we opeens 2 dolfijnen naast onze boot meezwemmen!! Geniaal!!! Tijd voor lunch. VITAMINEN!!! Broodje kip, heerlijke pasta en heerlijke rijst. Tik’m aan ouwe!!

Na de lunch vertrokken we nog naar een laatste snorkelplek. Tijdens de reis erheen zagen we opeens een mega pluim water omhoog schieten, zo’n 60 meter voor ons. EEN WALVIS!!!!!!! SICKE SHIT!!! En het bleek er geen 1 te zijn maar 2!! Een kleintje met haar moeder! Helaas gaat dat allemaal zo snel.. dat je niet echt supergoeie foto’s kunt maken. Je denkt dat je weet waar ze zwemmen, maar dan duiken ze opeens 100 meter verder weer op en dan je mooi alweer te laat met je camera richten en inzoomen. Maar we hebben we een paar shotjes! =D  Toen gingen we nog naar de turtle-plek. En ja hor.. schilpadden in overvloed! Mega groot! Soms kwamen zij ook even met het kopje boven water. De laatste snorkelplek was de mooiste qua vissen en koraal! Daar zagen we echt van alles! Zeekomkommers, zeesterren, een sting ray en honderden soorten vissen. We konden dus wel spreken van een geslaagd dagje!!

Gisteren dik 600 km gereden. Gelukkig was het ook precies de heetste dag tot nu toe! Pfff! We zaten er aardig doorheen toen we eindelijk in het stadje aankwamen. Het is natuurlijk 1 lange rechte weg, dik 600 km achter elkaar… 80/90 km per uur in je campertje. We hadden het dus flink gehad. We liepen het winkelcentrum in en slaakte een zucht van verlichting; SUBWAY!!!!! Daarna naar een camping gereden. Daan ging het even regelen en Mike bleef in de camper zitten.

Dani: ‘Hoeveel voor een powered site?’

Vrouw: ’50 Dollars’

Dani: ’50?????’

Vrouw: ‘ja..maar ik kan jullie een korting geven van 10% dus dan wordt het 45,-!

Dani: ‘eh..ik ehh..haal even mijn vriend erbij…’

Mike: ‘WAT????? 45?? Zeker niet!!’

Dani: ‘Zit er niets goedkopers in de buurt?’

Vrouw: ‘niet echt in de buurt. In het volgende stadje zit er wel  1 die waarschijnlijk goedkoper is’

Zo vertrokken we naar het andere stadje. Lag gelukkig maar 15 minuten verderop.

‘Hoeveel voor een powered site?’

’24,-‘   BAM JONGUHHH!!!!!

Dat het er stonk naar GFT-afval en kattenpis namen we op de koop toe.. Die nacht hielden we de deur van de camper open want het was WARM!!!! Gelukkig koelde het later (rond de klok van 4:00) wat af! Na weer bijna klokje rond te hebben geslapen, bekeken we nog even wat mooie plekjes in de omgeving en vertrokken we richting de Mac voor gratis internet, een koffie voor Mike en een milkshake voor Dani. En daar zitten we nu. Tussen de krijsende kinderen, die nu al (10:00) gillen om een happy meal. Maar.. gratis internet is een hoop waard ;)

Vandaag vertrekken we naar Port Hedland en morgen hopen we in Broome aan te komen om daar voor 2 of 3 dagen te blijven. Zijn de papa’s en mama’s weer genoeg op de hoogte? ;) 

Tot snel!!! xxx

Reacties 2

Ellen 29-09-2011 20:49

Zucht....de heimwee slaat toe!!! Dat krijg je als je OZ-verslaafd bent en deze verhalen leest.
Volgens mij selecteren ze bij het dolfijnen voeren in Monkey Mia op lange Nederlanders. Ik hoor Ralph nog zeggen....en ik werd uit de grote groep gekozen om een dolfijnen te voeren.
Leuk verhaal.

Ralph 30-09-2011 22:56

Zucht zucht zucht zucht zucht. Als ik dit zo lees komen al die o zo mooie herinneringen van mijn westkust trip weer om hoog. Wat ben ik toch verschrikkelijk jaloers op jullie 2-en :-D. Het blijkt maar dat de lange mannen de dolfijnen in Monkey Mia mogen voeren hahaha :-P. Echt super verhaal, kijk nu al uit naar het volgende verhaal :-D.

Groetjes Ralph

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer