Melbourne en Tasmanië deel 1!

Hallooo iedereen!! :D

Hier weer een berichtje uit Melbourne!

Gister met de boot van Tasmanië terug gevaren naar Melbourne, en vanuit daar nu een nieuw sterk verhaal! :P

Waar waren we gebleven? Ohja: Formule 1!!

Eindelijk (voor Mike...) was het dan eindelijk zover! GRANDPRIX!!

Na al 2 maanden de nachtjes afgeteld te hebben, ging het dan toch echt gebeuren!

1 dag van tevoren begon Dani gelukkig toch ook wel heeel erg zin te krijgen in de race~autotjes! Op de dag zelf waren we al om 7 uur wakker. Vreemd, want we waren die nacht de halve nacht wakker gehouden door het stelletje in de tent 3 meter naast ons, die elkaar luidruchtig lieten blijken dat ze wel erg verliefd op elkaar waren...:L:

We sprongen onder de douche en settelde ons zelf in onze rood en rood~witte kleding!
Geld voor een shirtje van Ferarri hebben we natuurlijk niet, maar waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?! :-) 

Zo sprongen we in de tram en gingen even wat simpels eten in de stad aangezien alles op was en we niets meer konden kopen door de vlucht die we 2 dagen later zouden hebben!

2 oersimpele sandwiches...

'17,80 please!'

'HOW MUCH!?!?' schreeuwde we allebei tegelijk?

'7,80?' probeerde Mike nog hoopvol.. maar helaas! Ping Ping!! :N

Na het sandwichje sprongen Mike en z'n pitspoes de tram in richting het circuit, en de ingang waar wij van dachten dat er nog wel een mooi plekje voor ons zou zijn aangezien we zo heel mooi optijd waren! Half 9 ging het park open en 9 uur waren wij van de partij!

We liepen richting de plek waar we wilde gaan zitten... en zagen in de verte al dat het helemaal stampes vol zat! (Het was natuurlijk ook wel een èrg goed plekje, maar toch!)

Omdat we toch echt daar wilde zitten moffelde we ons tussen de meute en gingen op een handdoek op de grond zitten. Jaja.. zit je dan.. 9:15.. terwijl de race pas 15:30 begint.

Het eerste uurtje was heerlijk! Schapenwolken voor de zon en daardoor prima uit te houden. Helaas dreven de schapenwolken verder en begon het al vroeg flink te broeien!

Gelukkig hadden we veel water mee, maar rond de klok van 12:30 was alles op en besloten we nieuwe te gaan halen op het terrein. Een Nederlandse jongen die naast ons zat zou onze plekjes wel even vrijhouden totdat we terug waren! We haalden gelijk eten. Toen we er water bij bestelde, kregen we to horen dat het 1 van de laatste flesjes waren.

Daarna was het water in het hele park uitverkocht!    ..HO.. wacht even.. je zei 'UITVERKOCHT??':s     Jep.. uitverkocht.. niet meer te verkrijgen..opperdepop..!!

Net als al het frisdrank en alle ijsjes! ..Gelukkig was het maar 37 graden...

Voordat de echte race begon hoefde we ons niet te vervelen. Gelukkig, want.. wàt was het heet! Een beetje afleiding kon geen kwaad! Er kwamen straaljagers over (F18), mannetjes aan parachutjes, een boeing 747 deed nog een kunstje terwijl hij over ons heenvloog (Dani dacht dat Bin Laden kwam binnen vallen) en er was een demonstratie van een groep van 6 formatie~vliegtuigen die flinke stunts in de lucht deden!

Om 3 uur begonnen de auto's met de warming~up en half 4 gingen ze dan toch echt eindelijk van start! WAT EEN LAWAAI!!! Natuurlijk eerst nog even stoer zonder oordoppen geprobeerd, maar serieus: Dat is geen doen!! :N Je krijgt er echt hoofdpijn van!!

Het was supergaaf om al die auto's langs te zien scheuren! Wat gaan die dingen toch knetterhard!! Voor geen goud zou ik (Dani) met die coureurs willen ruilen.:N   (Mike wel uiteraard..:Y)

Omdat het water uitverkocht was, hadden ze als soort van oplossing tuinslangen aan de leidingen vastgemaakt en zo kon iedereen gratis leidingwater tappen! TOP! Iets is beter dan niets! De race eindigde met officiëel nog 5 overgebleven auto's! 5 van de 22!! Dat is heel bizar! Het was echt een superleuke dag!!

De volgende dag besloten we de tassen (op wieltjes^O^) alvast in te gaan pakken, voor de volgende dag.. maar.. wàt een drama zeg! Het paste uiteraard totaal niet!!

Na volgens mij de helft aan kleding weg te hebben gegooid (dat geldt voor ons allebei!!!)

en allebei een supergrote handbagage tas te hebben volgepropt, was het na een paar uur flink zweten toch aardig gelukt! We doken het zwembad nog even in en aten daarna (weer?) een magnetron maaltijd pasta. (Uitleg voor onze bezorgde moedertjes, die zich afvragen of we wel genoeg vitamientjes binnen krijgen: Uit eten is duurder en aangezien we de volgende dag zouden gaan vliegen, hadden we ervoor gezorgd dat al onze spullen op waren! Maar we eten nogsteeds veel fruitjes hoor!!:Y)

Die nacht waren we weer wakker gehouden door hetzelfde stelletje, die nogsteeds erg verliefd op elkaar waren! Bummer!! :a

Toen de eerste zonnestraaltjes doorkwamen sprongen we de tent uit en maakte ons klaar voor de taxi-rit naar het vliegveld. Toen we op het vliegveld aankwamen (dit keer wèl optijd!:$) konden we na een bakje koffie vrijwel gelijk inchecken! Spannend hoor! Zouden we over de 20 kilo heenzitten, nadat we al die kleren hadden weggegooid, of toch net eroverheen? Dani was eerst aan de beurt. 24 kilo..! Hm.. gelukkig zat er een aardige meid achter de balie en berekende ze niets extra's! Daarna was Mike aan de beurt. De spanning steeg... hij gooide zijn tas op de band.. en.. het tellertje bleek steken op... *trommelgeroffel* 30 KILO!!!! :{ Nee, geen typfout! U leest het goed: dertig kilo!

Terwijl we nog geen 5 minuten geleden een man die 28 kilo had smakelijk hadden staan uitlachen. (achter zijn rug om uiteraard..) :$:N Hoe was dit nou weer mogelijk?

'Tsja' zei de net nog zo aardige meid achter de balie 'Hier moet ik wel extra kosten voor gaan berekenen!' Gelukkig viel het erg mee. We konden kiezen: nu 5 kilo eruit halen, of 20,-$ betalen! Duidelijk! Toen we afgerekend hadden, en de aardige meid Mike nog even toeriep: 'Meestal zijn het de vrouwen met overgewicht!!!' liep vooral Mike in shock door de securitycheck. 'Hoe kan ik nou weer 30 kilo hebben??'

De vlucht was een eitje! 1 uurtje vliegen! Toen we in Hobart aankwamen regende het! Dat was even wennen, na bijna 2 weken 35 graden in Melbourne!

We namen de pendelbus naar de stad en werden afgezet bij een hostel!

Dat was een tijd geleden, dat we in een hostel moesten slapen, en zou wel weer even wennen worden! Helaas zat het 1e hostel vol! Het 2e was zo raar dat we meteen weer naar buiten stapten, maar bij de 3e hadden we beet!!^O^

We boekten een kamer voor 2 nachten, gooide onze (lood?) zware tassen in de kamer en gingen Hobart in. Even naar het centrum en natuurlijk de _O_Subway_O_

De volgende dag gingen we naar het haventje, verstuurde we onze backpacks naar huis en gingen we nog een keer het centrum door.

Donderdag konden we de huurauto ophalen! Het bedrijf was toevallig om de hoek van ons hostel! We regelde alle zaken en zonder te vragen naar onze rijbewijzen (:s Huh? ..Oke!?) liepen we naar buiten, waar een dikke Toyota Corolla Sedan (automaat) op ons stond te wachten! We scheurde meteen weg richting het meest zuidelijke puntje van Australië! Helaas ging de geasvalteerde weg opeens over in gravel road. Gravel road is een ander woord voor steentjes, zand en kuilen. Opzich wel even te doen, maar niet 20 km lang, in een nieuwe witte huurauto! De kuilen waren best heftig dus we besloten het niet te doen.

Dat was erg jammer, want we hadden er graag heen gewild..maja..

Op de plek waar de asvalt weg ophield was een rood treintje waar je voor 25,-$ p.p 2 uur lang door een schitterend landschap gereden zou worden.

Klinkt goed, dachten we! Dan doen we dat vandaag maar, in plaats van naar het meest zuidelijkste puntje te gaan. Het was uiteindelijk 3 kwartier in een super, super sloom treintje rijden, en een half uur stil staan om te luisteren naar een oude gids die nog maar 1 tand had, ondertussen z'n mp3 speler in z'n oor had, een peuk rookte en belde met zijn vrouw!

Het intresseerde hem geen hol!!

1,5 uur later waren we terug, niets gezien maar wel 50,-$ lichter.

Gelukkig lag er een boek waar je in kon schrijven hoe je deze geweldige trip vond, en dat hebben we ook even laten weten. ;)

We zochten een plek waar we met de auto 's nachts konden blijven staan. Niet gratis natuurlijk, want niets in Australië is gratis, maar voor ons wel want we zijn er gewoon gaan staan, hopen dat er geen check kwam. Die kwam gelukkig niet! Mocht die nou wel gekomen zijn, gewoon de gouden regel gebruiken: 'Speel de domme toerist'! :P

Toen we net op een mooi plekje stonden begon het te regenen! Terwijl de zon scheen!

Dat leverde de mooiste regenboog ooit op!! Supergaaf!

Die nacht sliepen we in de auto. We bouwde onze Toyota om in een ware bunker waar niemand ons in kon zien!

Confortabel? Nee.

Koud? Ja.

Lekker geslapen? Nee.

Geld bespaard? Ja.

'Ergens houd u geld aan over'

We waren al vroeg wakker. Het was echt berekoud geweest die nacht en die ochtend nogsteeds! 0-5 graden! In een auto slapen is dan dus niet echt een luxe!

Half 7 's ochtends waren we alweer onderweg naar het National Park dat vernoemd is naar de ontdekker van Tasmanië: onze enige echte landgenoot: Abel Tasman!! _O_

Abel Tasman National Park was erg mooi! Superhoge kliffen en ongerepte natuur! Heel anders dan Australië zelf! De 2e avond reden we naar een camping om daar onze auto neer te zetten op een un-powered site. Bij de receptie zaten een gepensioneerde opa en oma, die om de 2 weken alle verandwoordelijkheden hadden op de camping. Dani vroeg hoe duur een un-powered site was. 16$ Antwoorde oma.

Vooruit dan maar! Dani vertelde dat we in de auto sliepen enz..

Toen keken het opa en oma'tje elkaar aan en zeiden tegelijk: 'Hebben jullie geen tent? Oh nou, weetje wat? Zet je auto maar gewoon neer en laat dat geld maar zitten joh!!'

Superkoele mensen waren het!! Toen we de auto hadden geparkeerd kwam het opa'tje weer aanlopen en zei: 'Jullie mogen bij ons in huis wel koffie of thee komen halen hoor, als jullie willen!' Na eerst heerlijk te hebben gedoucht, gingen we bij opa en oma op de koffie! Erg gezellig!! Toen we weg gingen werd ons nog even ingewreven dat we de volgende ochtend ook wel hun huisje in mochten, brood mochten pakken enz, terwijl zij zelf al weg waren naar het receptie~hokje voorin het park.

Ja.. oude Australische mensen zijn echt helemaal te gek! :D

De volgende ochtend vertrokken we alweer vroeg (7 uur) richting Wineglass Bay, in Freycinet National Park. Een schitterende baai in de vorm van de ronding van een wijnglas.

Om de schitterende natuur en sommige bekende hoogtepunten in Tasmanië te zien moet je soms wel even wat voor doen! Flinke stukken lopen, omdat er geen wegen langs of naartoe lopen. Om Wineglass Bay te kunnen zien, moesten we een half uur een berg oplopen. Dat was goed te doen. Vanaf daar was het nog een half uur omlaag lopen als je echt naar hèt strand wilde! Eenmaal op het strand aangekomen leek het net een paradijsje! Een baai die je alleen in een film ziet! Bizar! De terugweg was iets minder, aangezien we nu een flink stuk alleen maar omhoog moesten klimmen! Toen we de auto hadden bereikt reden we door naar Launceston, en overnachten in een caravan op een caravanpark. Slapen in de auto breek je lichaam toch wel een beetje op! De volgende dag was het feest! We gingen naar een dierenpark met o.a Tasmanian Devils en :L:wombats:L:!

Hoe dat was krijgen jullie morgen te horen! Ook weer nieuwe foto's morgen! :P

Anders word het een te lang verhaal en teveel foto's!

We gaan even de stad in, waar de marathon nu aan de gang is!

Tot morgen dan maar weer!! :W

Dikke kus, van de wombat-lovers! ;)

Reacties 6

Anne 30-03-2008 06:25

Hallo!
yes julie maken mijn ochtend weer goed met een melig verhaal.. lig helemaal dubbel op de ochtend die heel zwaar is omdat ik en moet werken en een uur korter kon slapen door die klok die vooruit ging!
jullie zijn echt meluge harries!
veel plezier nog!
xxx Anmie

Suus 30-03-2008 11:51

Joehoeee!
Heb weer genoten van jullie verhaal!! Klinkt super gaaf dat F1!! Spitspoes hahahaha
Leuke foto's, alleen waar is die watertoren op de achtergrond?? Heb hem niet kunnen ontdekken..
Gister Harry gezien! Gaaf om zijn verhalen ook aan te horen En een btje over jou natuurlijk Hihi
Nou have funnnn nog en we smsen!
xxxxx
en groetjes van Annow!

leo en fenny 30-03-2008 13:45

Hallo Mike en Dani,
Wat hebben jullie veel beleefd en wat een leuke verhalen.Heb van Nick gehoord dat jullie in juni weer thuis komen. Dat zal wel tegen vallen.Nog veel plezier en tot ziens Leo /fenny

Anton 30-03-2008 17:37

Hey geile banaan en dani!!! Weer een boekwerk! haha leuk allemaal!! Ik vind het echt stoer al die avonturen!!! Kom maar weer snel naar huis mis me mattie's !!!! Ben ze nu alle twee kwijt!!! Dikke kusjes voor jullie !!!! Anton

Nick 31-03-2008 03:29

Hee penen!!
Lachuh verhaal wijfies! 30 kilo??? Hoe krijg je dat voor elkaar, komt natuurlijk door al die
bh-tjes van jou! Spreek je later ouwe trekdrop!
KUS

ursula 04-04-2008 22:59

he luitjes,wat een overgewicht zeg had mike mee.had hij een koala bij zich of zo???hahah top verhaal dikke kus urs

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Hier overnachten wij

Urban Central, Melbourne

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer