Laatste tourtje Aussie&begin Thailand

Heeey lieve mensen!!

Allereerst iedereen die Daantje felicitaties heeft gemailt, gesmst of een berichtje op de site heeft achtergelaten heeeel erg bedankt! Ik heb het jarig zijn in het buitenland zonder familie, vrienden, taart enz ervaren als iets verschrikkelijks (en dat meen ik serieus!) en volgend jaar zorg ik ook echt dat ik lekker thuis ben! :)

Maar daarover later meer. Eerst hebben we nog een heel lang verhaal voor de boeg! Namelijk over onze laatste dagen in Australië!! Nou.. komt-tie-dan-he:

Alice Springs.

Onze laatste dagen in Alice Springs waren lekker rustig. Nog even een paar souveniertjes inslaan, voor de laatste keer naar de Subway (dachten we) voor de laatste keer achter de stink-aboriginals lopen en voor de laatste keer in een hostel slapen!

Dinsdag was het zover! De dag waarop ons laatste tourtje door Australië zou beginnen.

6:30 werden we opgehaald door een 4-WD met een aanhanger erachter voor al onze spullen.

We gooide al onze tassen achterin en sprongen in 4-WD in. In tegenstelling tot de vorige tour werden we dit keer als eerste opgehaald! Normaal gesproken zit je met +-10 mensen achterin de auto, maar dit keer was de tour niet volgeboekt en waren we met 5 mensen (excl gids)! Dit betekende: veel ruimte achterin en de benen languit! (Aangezien we tegenover elkaar zaten, en Mike met z'n lange stelten voorin zat hadden we achterin nog veel meer ruimste! Ideaal!!;))

Wa waren nog met 1 Nederlandse jongen, 1 Engels meisje en 1 Duits meisje wiens opa en oma in Friesland woonde en dus gewoon Nederlands kon verstaan!! De Nederlandse jongen wilde geen Nederlands meer praten (:sOke!?:s) dus we praatte gewoon als nog de hele tijd Engels. Toen we trouwens 's ochtends aan de kant van de weg stonden te wachten tot we werden opgehaald kwam er een bus aanrijden die ons wel èrg bekend voor kwam! Het was 'Dom', onze vorige tourguide die weer nieuwe mensen bij ons hostel kwam oppikken voor zijn volgende tour.

Dat was dus weer even flink lachen!! We kwamen hem wèèr tegen bij onze eerste stop.:P Haha!

Daarna sloeg hij af. en wij niet want wij moesten naar Adelaide! Na dik 8 uur (af en toe knikkebollend) door de Outback te hebben gereden, kwamen we (eindelijk?) aan in Coober Pedy, DE opaal-streek van de wereld! 80% van het opaal (een hele mooie steensoort) komt hier vandaan!! We bezochten een opaal-mijn en zagen hoe dat vroeger (en nu nodsteeds eigenlijk) gaat. Bizar om te horen dat je voor super weinig geld gewoon een stuk land kan kopen, kan gaan hakken opzoek naar opaal en dat de kans dat je daar voor miljoenen Dollars aan opaal vind nog best groot is. Helaas bestaan er geen opaal-detectoren waarmee je opaal kan opsporen. Het is dus een pure gok als je zo'n stuk land opkoopt en gaat hakken! Mike had de Dollartekens al in z'n ogen staan en stond te popellen om een stuk grond te kopen en nog een jaartje langer weg te blijven, alleen Daan zag het hakken niet zo zitten... :N

De gids in de mijn (een meid van 22) vertelde een verhaal dat ze met haar broertje en haar vader een keer ging hakken. Haar vader zei: 'Jongens, zorg ervoor dat jullie hebben geplast voordat we naar de mijn gaan!' Zij ging wel, haar broertje niet. Toen ze bij de mijn aankwamen moest haar broertje plassen dus pa begon al een beetje te mopperen! 'Ik had toch gezegd dat je thuis moest gaan!? Ga maar even achter de auto staan dan! En opschieten!!'

Toen het ventje klaar was met plassen kwam hij achter de auto vandaan mèt de steen waar hij overheen had gepiest in zijn hand. 'Kijk eens wat ik hier heb, pa!?' Pa werd nu echt een beetje kriegelig! 'Ik hoef toch niet te kijken naar een steen waar jij net overheen hebt staan te zeiken?!?! Gooi weg!' Maar het ventje bleef volhouden. 'Kijk nou even!!'  Uiteindelijk kwam pa kijken, en wat bleek? Hij had over een opaal-steen ter waarde van 25.000 Dollar heengepiest!!

Daan raadde Mike aan die avond alleen maar buiten te gaan toiletteren, maar helaas...

Coober Pedy ligt middenin de Outback en doordat de temperatuur er soms op kan lopen tot 57 graden(!:{!) zijn bijna alle huizen onder de grond gebouwd. We bezochten zo'n huis en dat ziet er erg grappig uit! Ook erg goedkoop! Wil je er een kamer bij? Best! Dan laat je toch gewoon je man een paar weekenden flink hakken!?

Alleen geen zonlicht, en maar 1 vrouw uit het hele dorp heeft gras in haar tuin. Water is schaars in Coober Pedy en dus erg duur! Het kost de vrouw maandelijks 800,- Dollar om haar grastuintje groen te houden!! ..Je moet er wàt voor over hebben!;)

Na die tour gingen we pizza eten! Hmmm! Na een paar spelletjes te hebben gedaan gingen we terug naar onze slaapplek, een oude mijn onder de grond! Jaja! We sliepen dus onder de grond! Dat was best apart en best leuk! De volgende ochtend moesten we er om 6:00 weer uit. Op de flyer van de tour stond dat we een intercontinentaal ontbijt zouden krijgen. We liepen naar de tafel. Een goedkoop wit brood en 3 (half lege) jampotten lachte ons toe..

Na 1 slok thee verdween de rest van de mok ook snel in de goot. 'Hoelang moesten we ook alweer rijden voor we het eerste tankstation tegenkwamen??' :{

Om 7 uur waren we alweer opweg. Weer niets anders dat Outback om je heen! Geweldig!!! Waar kan je in Nederland nou nog rondwandelen zonder iets te zien wat door mensen ontstaan is!?

Er is in de Outback gewoon zoveel te zien, juist omdat er weinig te zien is! (Op een hoop dode kangaroos na dan!!) Fantastisch!!_O_  1 en al verre rode vlakte, met hier en daar een paar dorre boompjes.

Hier kun je honderden kilometers rijden zonder ook maar iemand tegen te komen! Soms een grote roadtrain, of een campertje maar meer ook niet. Hoe bizar is dat!? Super!

Toen het lunch tijd was vroeg de gids waar we heen wilde. Mac? KFC? Tankstation? We zulle niet zeggen wie, maar 2 mensen uit de groep vroegen tegelijk: 'Is er ook een Subway?' 'Uiteraard!' Antwoorde de gids, en de hele inhoud van de auto begon te juichen. Dachten wij even dat we onze laatste Subway in Alice Springs al ophadden!!B-) Gnagna! Na de Sub reden we weer verder. We stopten nog een paar keer voor de bekende 'Water-Cola-Chocola-Tijdschriften-IJsjes'-inkopen en om iets voor 5ve werden we door de gids afgezet bij een "hostel" op maar 5 minuten loopafstand van het vliegveld! We pakte onze tassen (Daan had er 3, Mike 2) bedankte de gids en liepen het 'hostel' in. Het bleek een motel te zijn. Iets duurder dus..hm.. beetje jammer..maja.. laatste nacht in het land waar ons grote avontuur begon, vlakbij het vliegveld.. 5 minuten loopafstand, 'dan hoeven we morgenochtend ook geen taxi te nemen'. Geen fratsen, vooruit dan maar! We liepen naar de receptie en wat bleek? Helemaal volgeboekt! Heerlijk!:N De gids was natuurlijk nèt weg gereden..:-/  Naja..dan maar een taxi naar het eerstvolgende motel! We belde een taxi. Toen we de taxi zagen aankomen pakte we onze tassen en... 'K#T!!!'  riep Mike opeens.. 'Waar is mijn handbagage rugtas?' Dìt ga je niet menen hè!?!?

Daan had 3 tassen, en normaal gesproken hebben we er allebei 2! Mike had 1 van Dani's tassen gepakt om te helpen en zo waarschijnlijk gedacht: 'Oke ik heb er 2!We hebben alles!!'

Maar de tas lag dus nog in de aanhanger van de tour auto, die al lang weg was. Had opzich niet zo heel erg geweest als hij al z'n vieze onderbroeken in die tas had gedaan.. maar in plaats van onderbroeken zat de tas vol met: z'n paspoort, de vliegpapieren (en tijden) alle andere belangrijke papieren, àl onze gefilmde bandjes, 120 GB harde schijf met alle foto's en ga zo maar even door!

Ondertussen was de taxi chauffeur naar ons toe komen lopen en vroeg of wij meneer en mevrouw 'Wolf' waren.

'Ehh..ja..zoeits ja.. maar we komen er net achter dat we een tas missen dus we kunnen niet met u mee! Sorry!'

De pissige chauffeur stapte hoofdschuddend terug in z'n taxi en scheurde weer weg.

Oke wat nu?!

Het was 17:15, we hadden honger, waren moe en het laatste waar we zin in hadden was achter een tas aan gaan.. maja.. aangezien we de volgende ochtend 3:30(!) alweer uit bed moesten om onze vlucht naar Sydney te halen, moesten we die tas (met paspoort) toch echt diezelfde avond nog terug hebben! Dani herinnerde zich dat ze het telefoonnummer van de organisatie van de tour nog in haar mobiel had staan. Fjoeww!! 17:30..

Niet te hopen dat het kantoor 17:00 sluit want dan kunnen we alle vluchten op ons buik schrijven. Mike belde op. De telefoon ging over.. bij elke ring kregen we het een stukje benauwder. 'Hiiii, this is Heading Bush, what can I do for youuuu?' Fjoewwwww!!!

Dat klonk ons als muziek in de oren!:) Mike legde de situatie uit en er werd hem verteld dat ze onze gids meteen zouden gaan bellen en hem te vragen om te keren. Hij kon nog niet zo heel ver zijn aangezien het behoorlijk druk was op die weg. Na een half uur zei Dani: 'Zullen we gewoon even bellen om te vragen of het wel gelukt is?' Dat deden we maar even voor de zekerheid! We kregen te horen dat ze onze gids (met de auto incl. tas) niet konden bereiken omdat hij een nieuw mobiel nummer had en hij die nog niet had doorgegeven!! Toen werd het Dani allemaal een beetje teveel!:( Al onze 3 vluchten waren vrij aaneensluitend, als we er 1 zouden missen. konden we de rest ook gegarandeerd op onze buik schrijven!! De vrouw zei tegen Mike dat ze de garage waar onze gids de auto moest inleveren zou gaan proberen te bellen zodat zij, zodra onze gids daar binnen zou komen konden doorgeven dat'ie terug kon! We hadden geen beroerder tijdstip voor hem uit kunnen kiezen, want zijn vriendinnetje uit Engeland zou vanavond bij hem aankomen. Hij had het er de hele rit al over, hoe graag en snel hij naar huis wilde, enz.:( We gaven aan de mevrouw door dat we niet in het motel zaten waar de gids ons had afgezet, maar in een andere (waar we inmiddels een kamer hadden gereserveerd). De vrouw zei dat we ons geen zorgen hoefde te maken en dat de tas hoe dan ook voordat we zouden moesten vliegen naar dat motel zou worden gebracht. Dat was wel even prettig om te horen, maar toch blijf je hem knijpen! We belde weer een taxi en die bracht ons naar het andere motel, waar Mike z'n tas afgeleverd zou worden. We liepen weer naar de receptie en vroegen hoe duur het was. 99,- Dollar! Pinggg! Maja, we moesten wel, want Mike z'n tas zou daar afgeleverd worden. Opeens ging Mike z'n telefoon af. Het was onze gids!! Hij zou over 40 minuten bij ons zijn! :D Jeuii!! We douchten en maakte ons alvast klaar voor een heerlijk avondje McDonald's!:P Na bijna een uur belde hij weer. 'Sorry jongens, ik was al halverwege toen ik me realiseerde dat ik de tas was vergeten mee te nemen dus ik moest weer terug! Over 20 minuten ben ik bij jullie!' Jaja.. je vriendin uit Engeland is nèt aangekomen en dan kom je met zó'n smoes om te zeggen dat je wat later komt?! Hahaha! Yeah right!! Maar goed.. uiteindelijk kwam hij (met z'n meisje aan z'n hand) aanlopen met de tas, en konden wij weer rustig adem halen (en naar de Mac ;))

De volgende dag dus al 3:30 uit bed! We vlogen van Adelaide naar Sydney. Daar aangekomen hadden we geen zin om nog een dag Sydney in te gaan. Dat betekende dus dat we 12 uur op het vliegveld moesten wachten.

We brachten die tijd voornamelijk door in de Starbucks!^O^

Gelukkig ging de tijd best snel. Toen we het vliegtuig in stapte die ons van Aussie naar Hong Kong zou vliegen was het toch echt (vooral voor Dani) eigenlijk vrij onverwachts toch wel erg slikken..:( Bye Bye Aus!:)

In Hong Kong moesten we 2 uur wachten. Dat vloog ook zo voorbij en voor we het wisten zaten we alweer in de lucht richting Bangkok. Wel waren we erg gaar! Dat vliegen breekt je echt wel op!

Nou.. daar eindigt ons avontuur in Aussie.. het land waar ons supergave avontuur begon in ons rammelbakkie die ons toch bijna overal heen bracht. We hebben superveel gezien en meegemaakt en we kijken echt terug op 6 te gekke maanden die we voor geen goud (of opaal:P) gemist hadden willen hebben!!^O^:L:

Nu gaan we even eten en dan komen we straks weer terug voor een nieuw verhaaltje over hoe het ons tot nu toe vergaat in Thailand!!

Tot zo, luitjes!! Dikke kus van ons

Reacties 3

willy 18-04-2008 09:42

Hoi Lieverds, wat een verhaal weer, echt niet te geloven , het overkomt echt iedereen wel een keer,je tas vergeten, maar tas met je belangrijkste papieren vergeet je nu nooit meer .voor ons wel weer smakelijk verhaal hoor

(b)Ier 18-04-2008 09:46

Gefeliciteerd Daniii!!!
En weer een leuk verhaal! Moet zeggen klinkt allemaal spannend, die tas met die paspoorts enzo. maar dat maakt het een groot avontuur he! Groeten en tot snel

laurens 18-04-2008 11:22

prachtig verhaal mensen! gave dingen hebben jullie gezien en meegemaakt. Veel plezier nog in Azie,

groetjes,
laurens

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Hier overnachten wij

Smile House I, Chiang Mai

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer