Back on the road..

Hallotjes lieve lezers!!

Hier weer een berichtje uit het warme west Australië! Even voor de duidelijkheid: we typen steeds een stukje van dit verhaal, dus inmiddels zijn we natuurlijk al lang niet meer in Broome, maar bij het typen van dat stukje dus wel! =)

We zitten op dit moment in Broome en vermaken ons top! Het strand is het namelijk super en het water schatten we rond de 24 graden dus vandaag heerlijk bedjes gehuurd en op het strand gelegen en morgen gaan we ook weer even een paar uurtjes en om 4:00 hebben we een kamelen-rit over het strand!

Even 2 dagen terug. We stonden op een leuke camping op een grasveld met Franse backpackers die hun camper aan het schoonmaken waren. Goeiemorgen zeg! Opeens realiseerde Mike zich dat het allemaal wel meevalt met Dani d’r tas.

De volgende ochtend ging de wekker 5:30!!!! We hadden 650km voor de boeg! 6:00 reden we weg. Heerlijk, in de vroegte rijden als die zon nog niet zo prikt. Dani was de avond ervoor in haar boek begonnen over de ontvoering van Heijn, door Ferdi.E. 1,5 uur voordat we in Broome aankwamen was het boek uit!! Dit geeft wel aan hoe reuze interessant het boek was! Oke, ook veel plaatjes maar toch..!! Heerlijk, zo’n waargebeurd verhaal inclusief plaatjes!!

Mike kreeg het het laatste uurtje een beetje zwaar! Die arme knul moest natuurlijk het hele eind zelf rijden aangezien Dani te druk was met haar boek. Gelukkig werd hij wel goed verzorgd. Hij hoefde zijn mond maar open te doen en er vloog een jelly bean, chipje of een schuim-banaantje naar binnen. Zeg nou zelf: dan wil je toch ook gewoon dat hele stuk zelf rijden!?

Op een gegeven moment zagen we al dat er in de verte een groot dik ding langs de kant lag. Dat kon geen kangoeroe zijn! Het gevaarte kwam steeds dichterbij. WOOOJOO!! Een koe die uiteraard dood en helemaal verstijfd langs de kant van de weg lag. Al rijdende maakte Mike een foto. We reden iets verder en zagen weer een groot iets liggen. Deze keer aan Dani d’r kant. Dani pakte de camera, draaide haar raam zover mogelijk open, stak de camera uit het raam en zag dat er niets achter ons zat dus riep: ‘stop ff Mike! Dan kan ik beter een foto maken!’  Dat was de stomste beslissing ooit. We stonden stil.. zagen de dode koe met gebroken nek liggen… Dani maakte de foto en tegelijkertijd kwam me daar toch een LUCHT naar binnen joh!! DAT DING STOOOONK!!!!!!! Niet te zuinig!! Die lag er duidelijk al wat langer dan zijn vriendje een paar honderd meter terug. ‘MIKE!!!!!! RIJDEN RIJDEN RIJDEN!!!! GATVERDAMME!!! GASSEN MAN!! SNELLLL!!!! IEEEEEEEE!!!!!! RIJDEN RIJDEN!!!!!’  en Mike tegelijkertijd: ‘WAAAAJOOOO!!!! LIJKLUCHT, LIJKLUCHT, LIJKLUCHT!!!!!’ en wist niet hoe snel die moest optrekken en weg moest gassen.

Snel zonnebrand onder onze neus om de lucht zo snel mogelijk te vergeten.

 Rond 14:00 kwamen we aan in Broome!! We hadden het gehaald!! Na 650 km alleen maar in de middle of nowhere te hebben gereden, kwamen we eindelijk aan in Broome! We reden naar een camping waar we 3 nachten boekte. ’s Avonds heerlijk een grote pizza gehaald en goedkope koude Cola bij de Mac en gaan met die banaan. We love the backpackerslife!! Snel doorgereden naar het strand om daar de pizza op te eten en de zonsondergang te bekijken. Helaas was het bewolkt dus geen zonsondergang te zien! ;)  Vandaag dus aan het strand gelegen, een tourtje geboekt om met kamelen over het strand te ‘rijden’. Vanavond Subway en naar het internet cafe om strikt 19:00 kaartjes voor Qlimax te bemachtigen. Jaja.. partylife goes on! ;)  Tgaat ons vast niet lukken met die verbindingen hier .. maar we gaan het proberen!!

 Inmiddels  2 dagen verder kunnen we vertellen dat het ons weer gelukt is om een kaartje te scoren voor 1 van de vetste feesten van het jaar! JAHOEWWWWWWW!!!!! Daar meeten we weer veel mensen die ook hier in Australie op Defqon.1 waren!! HOE LEUK!!!!

Gisteren hebben we op Cable Beach op de kamelen gereden! Supergaaf! Wij mochten op de grootste van allemaal! Daarna was het tijd voor de beroemde zonsondergang daar op hetzelfde strand!

We liepen terug richting ons campertje om daar een mooi plekje uit te zoeken. Mike moest nog even piesen en dus liepen we een iets andere route dan normaal… en opeens… LOPEN WE LANGS DAT NEDERLANDSE STEL DIE WE ELKE KEER WEER OVERAL TEGENKOMEN!!!!! Die zaten daar een drankje te doen op een terras! Lachen gieren brullen natuurlijk. We hadden ze nu 3 dagen niet gezien en hier doken ze opeens weer op! We bleven 20 minuutjes naast hun tafeltje staan kletsen, toen vroeg Sjaak ‘Komen jullie ook de zonsondergang kijken? Kom er gezellig bijzitten!! Krijgen jullie een drankje van ons!!’ =D  Zo leuk!! Zo keken we met z’n vieren de zonsondergang onder het genot van een biertje en een heerlijke ijskoude Cola. Toen we naderhand toch wilde betalen kregen we een ‘Ben je besodemieterd!!’ om onze oren. ‘Tot de volgende keer mates!!’   Supergaaf!

De volgende dag wilde we om 6:00 gaan rijden maar we zaten met een bloody check-out i.v.m een sleutel die pas vanaf 8:00 ingeleverd kon worden. Gelukkig realiseerde we dat optijd de avond van tevoren en zo konden we toch nog een beetje uitslapen. Dan maar wat later weg. 8:00 deden we Hinghinggg en daar gingen we weer! We wilde 350 km rijden, naar Fitzroy Crossing. Toch is het geen pretje om pas 8:00 te vertrekken, vinden we zelf! Normaal gesproken hebben we er dan al een heerlijk koele 2 uur op zitten! Het Nederlandse stel dat we steeds tegenkomen had ons goed getipt dat we NIET in Fitzroy zelf op een camping moesten gaan staan i.v.m. aboriginals. Ze breken in, in je campervan of auto en komen veel voor in de misdaad. Daarbij drinken en roken ze de hele dag, zonder ook maar iets uit te voeren. En ja hor, we waren het dorp nog niet in of daar sjokten ze alweer. En dan moet je net Mike hebben he. Zelfs de haren op zijn tenen schieten overeind als hij een abo ziet! ‘Ja, daar loop je dan te sjokken he, mannetje!! Ja! Lekker alles lopen he, omdat je geen fiets of auto hebt, omdat je alleen maar bier en sigaretten koopt!’ 

 Het Nederlandse stel had gelijk en we verbleven op de camping die zij hadden aangeraden. We waren wel toe aan een koud biertje en een koude Cola dus gingen naar het restaurant van de camping. 1 koude Cola, 1 biertje en een kommetje patat, omdat de rest al helemaal niet te betalen was. 21 Dollar. BAM!! Gewoon omdat het kan.

 De volgende ochtend vertrokken we 5:30 richting Kununurra. We hadden die dag 700 km voor de boeg! De langste camperrit van de hele reis. Halverwege kwamen we nog langs een bord met ‘Alice Springs’ erop! Hoe vet!? Dat was een routedie alleen toeganelijk was voor fourwheeldrive. Nieuwe plannen voor een volgende trip kwamen alweer bij ons boven borrelen! ;)

 Het was een lange tocht, maar wel echt een hele mooie qua landschap! 14:00 in de middag kwamen we aan. We duiken meest eerst even een tourist information centre in. ‘Is there a Subway in this town?’  ‘ohh… I WISH!!!’ antwoorde de mevrouw achter de balie. ‘Mc Donalds?’ ‘Nope, sorry guys! They’re planning to have both in a few years though! Weer geen Subway!!! Jukbeenderen begonnen uit te steken, ribben konden steeds beter worden geteld… we realiseerde ons maar al te goed dat we steeds meer ondervoed raakte. Waar bleef toch die Subway die ons zou kunnen redden van onze ondergang!?

 We zochten een camping en namen een duik in het heerlijke zwembad!! Nice!! ’s Avonds een pasta (heerlijk en goedkoop kant en klaar bij de Wooly’s!) en Mike had voor zichzelf steak gekocht. Want hij moest naar eigenzeggen echt weer eens een keer een goed stuk vlees hebben. Knabbelend zat Dani aan haar pasta en Mike aan zijn steak. Het begon al donker te worden. Het was stil.. ze staarde voor zich uit. Totdat… wat was dat nou? Daar in de verte? Rende daar nou een Chickenfilet over de weg? Nee, dat kan toch helemaal niet. De hallucinaties waren begonnen.

 Die avond kwamen 37462998 muggen ons het leven zuur maken. Gelukkig was het die dag 36 (!!) graden geweest en was het nog jakkes-warm buiten, laat staan in de camper! We waren voor de zoveelste keer een ventilator vergeten te kopen die middag en die avond zouden we daar zwaar voor gaan boeten. Omdat de muggen niet ingingen op ons voorstel om naar de buren over te vliegen, aangezien die veel meer vlees en dus ook meer bloed hadden dan wij, sprongen we toch de camper maar in. En daar begon vooral voor Mike het afzien. Wat was het bloed geslagen heet in die camper!! Voorzijdes van Dani’s magazine’s overleefde de nacht niet en werden omgetoverd tot waaier. ‘Zoooo! Zo hou ik het wel de hele nacht vol, Daan!’ Maar dat waaien was meneer na een half uur ook wel weer zat. ‘Ik ga toch buiten zitten Daan!’

 Dani schoof het gordijntje opzij en keek naar buiten. Daar zat Mike, met zijn strandhanddoek over zijn hoofd naast de camper. Als je niet zou weten dat er muggen waren zou je door al die bewegingen die hij maakte bijna denken dat hij non stop de vogeltjesdans deed. Toch nog maar even samen buiten de vogeltjesdans doen dan. Daarna tanden poetsen en naar bed. We lieten de schuifdeur open en de gordijntjes dicht in de hoop iets wat op wind zou lijken op te vangen zonder muggen naar binnen te krijgen. Dit leek aardig te lukken. Dani viel vrij snel in slaap. Mike had het echter een stuk zwaarder. Zijn hoofd had iets weg van een openstaande kraan. Gelukkig lag hij op een luchtbed.

 De wekker ging 5:30. Tijd voor een wandeling! Jawel.. u hoort het goed! Een wandeling! Met Danielle erbij? Jawel, met Danielle erbij. Naast onze camping lag national park ‘Mirima’ dat moest lijken op Bungle Bungle. Over Bungle Bungle wilde we heenvliegen middels een tourtje maar dat hebben we voor 300,- voor 10 minuten maar aan ons voorbij laten vlie..ehh schieten.  Dan maar een gratis wandeling in Mirima National Park. Aangezien het al vroeg bloedheet is wilde we 6:00 gaan lopen. Zo gezegd zo gedaan. 6:00 liepen we het National Park in. Teenslippers uit, bergschoenen en Adidas gympen aan.

Wat was het nog heerlijk “koel”! We liepen langs zandstenen heuvels, mooie grote bomen en verse walibi-poepjes. Maar geen walibi te zien hor! De tussenstand van kangoeroes is inmiddels: 2 levende en 7846,5 dode. Het uitzicht op de look out was supermooi!

8:00 zaten we weer in de auto. 300 km moesten we rijden vandaag. ‘Dus we zijn 12:00 op plaats van bestemming?’ vroeg Dani nog. ‘jep!’ antwoorde Mike. Heerlijk! Een korte autorit! We reden de camping af en staarde naar het eerste bordje dat we tegenkwamen.’ Katherine 520 km’. Huh?? Daar gaan we vandaag heen!?! 520 km?? Snel pakte we de kaart erbij. Nee heee.. verkeerd gekeken! Nondeju! Nouja, we zouden het wel overleven. Maar wel een stuk later aankomen dus! Het was immers al 8:00 aangezien we gewandeld hadden. Na een half uurtje kwamen we aan bij de grens van Western Australie naar Northern Territory . ‘NEEEE MANNN!!!! Hier is het natuurlijk ook nog een tijdsverschil man?!?!! Uurtje of 2 later?’ We zochte het op, op de mobiel en ja hor.. +1,5 uur! Het was dus al kwart voor 10 en we moesten de reis nog zo goed als beginnen! HMMZ!! Dat was iets minder. Majaaa! We zouden dan wel in een vrij groot plaatsje terecht komen… en jullie weten wat DAT betekend… ! Bij de gedachte alleen al kregen we weer wat kleur op onze inmiddels bleek, ingevallen gezichtjes en heel even leken we de geur van BBQ-saus te ruiken..

15:30 kwamen we aan in Katherine. We reden regelrecht naar de Target. Daar verkopen ze vast wel een ventilator! Maar helaas. Geen enkele andere winkel daar verkocht een ventilator. Dat word weer zweten vannacht! =)  Daarna terug naar de camping voor een duik in de hot springs, een warm water beekje naast de camping waar we zaten. We liepen erheen en Dani’s oog viel perongeluk op Mike’s tenen. Zijn haartjes stonden overeind. Dani keek omhoog en ja hor.. stink aboriginals! In hetzelfde water als wij? Met hun zweetlijven..hmmzzz..! ‘Gelukkig is het stromend water en geen stilstaand water’ blafte Mike. Toch maar even een duik genomen. We reden door de winkelstraat en opeens remde Mike zo hard dat het weinig scheelde of Dani schoot met haar neus door de voorruit. Wat blingde daar voor moois? SUBWAY!!!! Nadat we een superdikke footlong Subway ophadden reden we terug naar de camping. Vooral Dani zat nogal vol. Ze zwoor nooit meer een footlong Subway te eten, alleen nog maar 6 inch. We gaan het zien!

 Die nacht werd weer een klein drama. Wat was het toch heet mensen! We sliepen slecht. 5:30 ging de wekker. ‘Wat is het nog donker??’ ‘Ohja shit, de tijd is natuurlijk veranderd dus is het hier ook pas later licht’ ‘oke, ik zet de wekker een uur later’

Zo reden we 7:00 van de camping, haalde ijs voor in onze koelbox (jaja, je moet wat zonder koelkast.. pfff) en daar gingen we; op naar Kakadu. Onderweg kwamen we nog een afslag tegen naar een waterval. 20 km verderop. Aangezien we toch zat tijd hadden sloegen we af. Na 20 km kwamen we er aan. Was een blunder! Dit was het meest kansloze watervalletje dat er bestond! Hadden we daarvoor 20 km omgereden? =S  Dus daar gingen we weer, 20 km terug.

Opeens realiseren we ons dat dit verhaal al veel te lang is dus onze avonturen in Kakadu National Park houden jullie nog even tegoed! ;)  Over een week zitten we weer in het vliegtuig. ALS we niet per ongeluk onze vlucht missen natuurlijk! We denken er nog even over na..! ;)

Is Kelly zo weer helemaal op de hoogte? =P

Byeeee!!! xx Dani en Mike

Reacties 4

Kellly 08-10-2011 11:15

Yep, helemaal haha. Wat een heerlijk verhaal weer. Geniet van jullie laatste weekje!! xx

pama 08-10-2011 12:54

Hoi stelletje levensgenieters,
Wat een avonturen weer zeg.
We zaten te schuddebuiken op de bank, dani moet de verhalen maar eens uit laten geven.
Geniet nog even een weekje voordat de werkelijkheid van het leven je weer gaat overvallen.
Dat van het vliegtuig missen zou ik niet doen, want je geld is op;o)
Groeten paenma

Ellen 10-10-2011 08:40

Aaaaah, jullie komen voor mij op bekend terrein. Herinneringen komen weer boven. Muggen, hitte, de camper die naast je staat op de camping heeft WEL airco. Kan niet wachten op het Kakadu verhaal.

Ralph 11-10-2011 10:34

Zucht zucht zucht, jullie weten niet half hoe jaloers ik hier achter me laptopje jullie verhaal zit te lezen. Leuk verhaal weer en ik kijk uit naar de volgende :-D. Groetjes

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer